Ik heb het privilege gehad om Frankrijk op een bijzondere manier te ontdekken. En waar wijn een diepgewortelde rol vervuld in de cultuur, is ook mijn interesse in het fenomeen gegroeid.

Gedurende een langere periode heb ik kunnen genieten van Lyon. Lyon is een stad die bekend staat om haar zijde, haar koopmannen, les bouchons Lyonnais, Fourviere – de basilique die hoog op de heuvel achter Vieux Lyon het mooiste uitzicht bewaakt – , en de Rhone. De rivier die de regio omschrijft. En daarmee, zo vind ik, de mooiste wijnstreek van het land.

Waar Napoleon zijn favoriet Gevrey-Chambertin in de Bourgogne vondt, ben ik betoverd door de wijnen uit de Rhone streek.

De weg tussen Lyon en Malissard – een dorpje zuidelijk gelegen – was voor ons een vaste rit en kenmerkt zich door de heuvels, die ik vanuit het platte land nog steeds bergen noem. De bergen waar een Cote-Rotie zijn oorsprong vindt en waar Condrieu haar lichte buurman is. Waar St Joseph schuilt, en waar Chapoutier en Paul Jaboulet een consortium vormen met een Hermitage als paradepaard.

Perceptie van smaak, kleur, vorm, en bouquet wordt beïnvloed door vele factoren waarvan, de emotie van het moment, en het eten, in mijn ogen bepalend zijn. In Malissard woont de Franse familie. Een plek even buiten de gesjeesde wereld waar nu het gros van de mensen in beweegt. Hier komen de groenten uit de tuin, en wordt er s’ochtends nog begonnen aan wat s’avonds het diner volmaakt. De landelijke keuken is de basis voor het appreciëren van de Cote-Rotie, die ons zonder etiket werd aangeboden door de wijngaard uit de beroemde plek Cote-Rotie.

In de hoogte op de route naar de vakantieoorden waar de Hollander in grote getale zijn rust vindt, verschuilt zich deze sprookjesachtige omgeving waar op moeilijke heuvels deze parel van de Rhone wordt gemaakt.

“De Volvo stationwagon is tot op de vierkante centimeter gevuld met koffers, kinderen, aardappelen en kratten bier. De muziek staat aan. Een soort van moderne smurfenhouse die nu wordt uitgevoerd door 3 dames waarvan de namen beginnen met dezelfde letter K. Onder het motto ‘zolang de kinderen zich maar gedeisd houden’ kunnen Pa en Ma de pijn verdragen.”

Oprecht vraag ik me af of tijdens die bekende tocht langs ‘la route du soleil’ de reizigers zich bewust zijn van de charme, de rijkdom, en de cultuur die in de druiven langs de weg voor het oprapen liggen.

Ik grijp deze kans en hoop in een terugkerende rubriek op winetogo mijn verhaal van ‘de wijnen langs de Rhone’ te vertellen. In de hoop dat de ‘K’ smurfenhouse een keer plaats maakt voor chansons, en het bier wordt vergeten omdat de wijn wordt ontdekt.

Au revoir.

Roeland de Jong

Spanje is toch vooral bekend om zijn rosado’s (rosé) en rode wijn (Rioja, Ribero en vele meer). Algemeen gezegd zijn de Spaanse wijnen die in Nederland te verkrijgen zijn toch voornamelijk gespierde en stoere wijnen met flink wat zon gerijpt, vaak ook met houtlagering. Wie verwacht er dan een wijn die hoge zuren heeft, ziltig en aromatisch is en mineralig kan zijn?

Toch is die er wel! De albariño druif. Afkomstig uit, met respect gesteld, een uithoek van het Spaanse koninkrijk; Galicië .  Naar deze Keltische hoek van Spanje is de voorvader van deze druif gebracht, door alles behalve een heiden. Het verhaal gaat dat niets minder dan Duitse monniken rieslingdruiven hebben meegenomen op hun bedevaarttocht naar Santiago de Compestela. Hieruit zou de albariño druif gecultiveerd zijn. Qua smaak wordt onze Spaanse vriend ook vergeleken met  het bloemige en abrikoos- en perzikachtige van de vioginierdruif. Hoe denken jullie daar over? Zelf heb ik tot nu toe wel een bloemetje geproefd, maar nog geen abrikoos of perzik… Rias Baixas heet het gebied waar de albariño druif in Spanje tot wasdom komt. In Portugal wordt de druif ‘alvarinho’ genoemd en gebruikt voor het maken van ‘vinho verde’. De Portugese broer, laag in alcohol, kan mij persoonlijk, met zijn ziltige, mineralige smaak veel minder bekoren. Wel sta ik open voor tips van huizen die het proeven waard zijn! Anyone?

Meer weten!

Terug naar Galicië . Slechts enkele keren heb ik albariño wijnen op. Ik doe dus alles, behalve koketteren over mijn kennis van deze wijn. Het doel van mijn ingezonden stuk is om meer te weten te komen over deze schitterende wijn. Meer weten betekent dat ik beter mijn weg kan vinden in het aanbod en vervolgens meer genieten! Reacties meer dan welkom dus!

Eten

Persoonlijk heb ik geen eten nodig bij deze complexe en frisse wijn. Voor de mensen die dit toch willen, het verrast waarschijnlijk niet dat vis, schaal- en schelpdieren een bijzonder goede combi vormen met  albariño . Dat komt goed uit want in Galicië  is een overvloed aan zeevoedsel te vinden. Deze streek is goed voor 95% van de visvangst in heel Spanje! Kunnen mensen naast de klassieke ‘albariño -spijs’ combinaties nog ander bijpassende etenswaren aanbevelen?

Prijs

Die is aan de hoge kant, je betaald al gauw 11 a 12 euro  voor een fles in de wijnwinkel. Waarom vraag ik mij af? Worden er weinig hectoliters gemaakt? Arbeidsintensieve wijnteelt? Een ding is wel zeker. Bij winetogo ben je met 8.95 euro zeer voordelig uit en heb je toch een goede albariño!
http://www.winetogo.nl/wijn/70/albarino-2008.html

In juli heb ik voor bythegrape.nl een column geschreven of Biowijn blabla is of echt: click hier. Na de mooie tasting van Vinites is mijn mening dat biowijn een manier van maken en een geloof is. Maar…. er blijft een prominente commerciële nasmaak aan zitten. Dit komt in mijn ogen door de keurmerken zoals EKO en Demeter. Ik zal dit inzicht toelichten..

Waarom is het nodig om een keurmerk aan iets te hangen als je het doet vanuit een geloof in plaats van commercie? Ik begrijp dat je trots op iets kunt zijn en dit wilt delen, maar doe het dan door de wijn en niet door een keurmerk. Keurmerken zijn voor mij een prijs voor middelmatigheid.

Wat erg prettig was tijdens de Groen. Groener, Groenst proeverij is dat er ruim 35 producenten aanwezig waren die hun wijnen ten toon stelden en bereidwillig waren om uit te leggen waar hun passie vandaan kwam. Wat mij opviel tijdens deze proeverij is dat het gros van al deze BIO-boeren geen BIO-keurmerk hadden, maar dit deden vanuit overtuiging.  Aan de smaak van de wijnen te proeven keert deze inspanning zich zeker uit en boeren ze goed! Er zitten bedrijven tussen die zeker wel het keurmerk zouden kunnen dragen en die de investering die ermee gepaard gaat … jawel het zijn  keurmerken waarvoor je betaalt. Ergo, waarom de investering doen als je het niet wilt terugverdienen?

Zo kwam ik tijdens deze proeverij bij Cigarral Santa Maria, wijnhuis uit Toledo Spanje, aan: 1 wat een fenomenale wijnen, 2 wat een fantastische passie en 3 wat een fenomenale wijnen.
Als ik naar mooie muziek luister krijg ik  een grijns van oor tot oor, als ik mensen hoor lachen doet me dat wat en moet ik ook lachen en natuurlijk bij mooie wijn begin ik te glunderen. Van deze wijn kreeg ik tranen in mijn ogen, blije tranen welteverstaan. Deze jonge man schonk met plezierige kraaloogjes die achter zijn hippe bril vandaan kwamen eerst een Merlot uit en wachtte met een brede lach. Nog nooit een Merlot gedronken met zoveel diepgang, complexiteit en lengte.. maargoed, hij begon voor een reden bij die, schonk daarna een concours winnende Syrah waardoor ik hardop begon te lachen en toen…. Cencibel: nog nooit van gehoord (blijkt dus Tempranillo te zijn), ik kreeg een gloed warmte van onderaan mijn ruggengraat tot aan mijn ogen waardoor die begonnen te wateren en ik even écht gelukkig werd! Op dat moment kwam Cathy Moerdijk naast me staan en zei dat zij het zelfde had ervaren.. het kan dus echt!! Deze jonge man sprak met zoveel passie over zijn wijnen en waarom hij en zijn familie het zo maakte… omdat ze erin geloven!

Dus dank aan vinites voor de mooie proeverij en voor het helpen van mijn mening te ontwikkelen. Veel wijnboeren produceren al bio, maar lopen er niet te koop mee, dus koop niet wijn alleen voor het keurmerk of een sticker van een award.

Ik wil deze keer met een citaat afsluiten:

“penicillin cures human beings, wine makes them happy!”

At your service,

Neil

Twee weken erna word ik gebeld door L’esperit del Vi om erachter te komen dat die tweepitter was waar onze cavamaker het over had. Dit bleek geen tweepittertje 2hoog achter te zijn, maar een vlot stel met een fantastische passie en ambitie voor Spaanse wijnen. Het gesprek verliep soepel en binnen no-time had L’esperit del Vi mij uitgenodigd om hun event; “Spanje aan het Amsterdamse water” bij te wonen.

Afgelopen zondag ben ik met een vriend, restaurateur uit Haarlem, naar de proeverij van Lotte en Pieter (l’esperit del vi) gegaan met niet al te veel verwachtingen.  In een gebouw aan het ij, achterin een industrieterrein, op de 2e verdieping vond het plaats… Wederom werd ik meer dan positief verrast; een fantastische ruimte waar de hostessen je vriendelijk welkom heette, waar eigentijdse schilderijen aan de muur gedrapeerd waren, er heerlijk passend eten klaar stond, een vriendelijk muziekje op de achtergrond te horen was en waar vooral de wijnhuizen die l’esperit del vi vertegenwoordigd allemaal stonden met de wijnmakers zelf.

We werden meegenomen door een tocht door Spanje. Ze hadden zelfs een routing bedacht; cava, wit, rose, rood… dus besloot ik snel te beginnen met cava, rood, rose en wit… Logischerwijs begonnen we in de Penedés met de cava en reisden we kruislings door Spanje:  naar Castillia-y-Leon, door naar Aragón (wat voor mij onbekend was maar erg goed), terug naar Gallicië, Rueda, ga zo maar door. Wat opviel was dat de wijnen en de wijnmakers allen een verhaal meedroegen die ze graag wilde delen en dat de Spaanse hapjes die ze geregeld hadden in een gezellig tempo werden rondgebracht. De kwaliteit van de wijnen is bij L’esperit de Vi is hoog en deze wijnen kom je niet tot weinig tegen.

Voornamelijk hun Albariño (Rias Baixas) was mijn favoriet. Zelf verkoop ik de Albariño van Martin Codax, maar deze was meer in balans, was wat mineraliger en heerlijk soepel, daarnaast was de wijnmaakster en echte trotse moeder van die wijn. Deze komt dus zeker in het assortiment:

Na de hele dag met enthousiaste wijnhandelaars gesproken te hebben en heerlijke wijnen gedronken te hebben, was er nog een mooie afsluiter. Buiten dat L’esperit del Vi passievol is over de wijnen die ze schenken, willen zij ook hun bijdrage leveren. Van alle schilderijen en wijnen die verkocht werden ging 25%!! van de omzet naar Kika. Reden te meer om een extra doosje te bestellen!

Graag nodig ik jullie uit om dit bedrijf in de gaten te houden en in te schrijven voor de volgende tasting. Je kunt ze in ieder geval tegenkomen op de wijn marketing beurs.

Bon journee et jouir,

Neil

Het aanzoek

Wijn: Contino Reserva 2005

Auteur: Chris Braam voor winetogo.nl

“Ah, jullie gaan naar Madrid, veel plezier!”, zei de beveiliger op Schiphol. “En bedankt!”, dacht ik. Tot op dat moment had ik de plaats van bestemming netjes geheim kunnen houden voor mijn vriendin. Een glimlach verscheen op haar gezicht, dus all was good.  Niet veel eerder waren we met de auto van huis vertrokken voor een romantisch weekendje in Maastricht. Maastricht zouden wij nooit bereiken, aangezien ik met gierende banden op het laatste moment de afslag Schiphol had genomen…..

Na een vlekkeloze vlucht richting het mooie zuiden, landden wij op het fantastisch ontworpen vliegveld van Madrid: Barajas. Ik kan iedereen aanraden wat tijd te nemen om de indrukwekkende architectuur van deze luchthaven te bekijken. Na het ophalen van de koffers pakten wij een taxi naar het centrum van Madrid. Op naar de vele mooie gebouwen, musea en horeca die daar onder lome winterochtendzon lagen te wachten.

De chauffeur zette ons af bij een prachtig gebouw aan het grote stadspark, Parque del Buen Retiro. Wij verbleven in hotel Palacio del Retiro. Een hotel met een oud jasje maar een modern designinterieur. De attente staff wees ons onze strak ingerichte, luxe kamer. Na het droppen van de koffers was het toch echt tijd om lekker te gaan lunchen.

Na een kleine wandeling langs de prachtige oude gebouwen en brede straten vonden wij een lunchtentje bij de Fuente de Neptuno; een bombastische fontein met een beeld van zeegod Neptunes. We gingen zitten in de strakke tapastent. We bestelden onder andere wat boquerones, de onvermijdelijke albondigas en chopitos, de kleine gefrituurde inktvisjes. We dronken een groot glas garnacha (grenache voor de francofielen) om het geheel weg te spoelen. Naar mijn idee serveerden ze deze rode wijn wel heel koud, helemaal als je bedenkt dat het overdag 0 graden was en ’s nachts de -10 regelmatig werd aangetikt. Ook mooi om te zien dat de Spanjaarden zich tijdens de lunch tegoed doen aan grote hoeveelheden wijn en bier. Je moet natuurlijk wat als je die twee uur durende pauze door moet komen….

Na de lunch was het tijd voor het betere shopwerk. We zetten koers naar een winkelgebied ten noorden van het Parque del Buen Retiro. Dit is een soort 10-stratige PC Hooftstraat met de beste kleding en design/meubelwinkels. In deze buurt vind je ook de meest exclusieve restaurants. We liepen langs het Museo del Prado richting het park, gingen de poorten van het park door en stopten om wat mooie kiekjes te schieten van dit minutieus onderhouden park. Na een tijdje sjokken kwamen we aan bij de vijver van het monument voor Alfonso de 12e. We liepen langs de vijver en zouden dan achter het monument langs naar de winkelstraten gaan. Ik wilde nog wel even wat mooie foto’s maken op het monument, waar je een mooi uitzicht hebt op de vijver. De middagzon scheen prachtig over het rustige water, de lucht strakblauw. We stonden aan de vijver, steunend op de brede stenen balustrade. Ik rommelde wat in mijn tas om een klein meegesmokkeld pakketje te zoeken……ah, ik had het gevonden. Om het kort samen te vatten: ik stelde de vraag en zij zei: JA! Ik toverde uit mijn tas een meegesmokkelde fles rosé champagne van maison Hamm. Een heerlijke champagne die prima smaakt in een plastic beker! Wel leuk om een rosé champagne te drinken die niet alleen opvalt door de kleur. Het shoppen kwam weinig meer van…

’s Avonds moest dit festijn natuurlijk op gepaste wijze gevierd worden. We werden door het hotel verwezen naar El Amparo. Een restaurant dat op het oog ietwat gedateerd is maar wel klassiek Spaans aandoet. Toen we binnenkwamen werden we gelijk verrast door de ultieme service die hier geboden wordt. Drie obers die op elk moment klaarstaan en pro-actief zorgen dat je niets mist tijdens je diner. Ik vroeg de gastheer of hij nog een mooi flesje tempranillo had staan. Vervolgens kreeg ik een wijnkaart waar er minstens 40 op stonden. Ik heb nog nooit zo’n uitgebreide wijnkaart gezien. In die tent kan je waarschijnlijk elke fles uit de Oude Wereld krijgen, een mooie verzameling. We kozen voor de Contino Reserva 2005. Het heerlijke donkere fruit en de tannines pasten perfect bij het hert met pistachenootjes die erbij geserveerd werd. De rijping op eikenhout gaf een lekkere stevige afdronk, wel zo lekker midden in de koude winter.

Een lange, bijzondere dag was ten einde. Tijd om ons op te maken voor nog twee dagen genieten in deze majestueuze stad.

Wij danken Neil Draper van winetogo.nl voor het zoeken van de Continos Reserva 2005!!!! Zo kunnen wij altijd weer even terugreizen naar deze mooie dag in februari!

Verdwalen is nooit erg; jaren geleden heb ik met een vriendin op de A2 een verkeerde afslag genomen, waardoor we terechtkwamen in een asperge streek; geïnspireerd door het rommelen van onze magen besloten we de borden van de aspergeboeren te volgen en zo terecht te komen in Thorn: het witte stadje.

Thorn is het eerste Nederlandse stadje op de westerlijke Maasoever vanaf Maastricht. Wanneer je Thorn binnenwandelt; waan je jezelf 1. niet in Nederland en 2. zo’n 130 jaar terug in de tijd. Rijk aan cultuur, culinaire invloeden en muziek is Thorn een fantastische stad om eens te bezichtigen: zie de foto’s bij deze blog. Deze aanrader heb ik mijn vader dus ook gedaan; en door zijn fantastische bemoeizucht hebben we (Bas Prohn en ik) nu Wijngoed Thorn mogen ontmoeten.

Wijngoed Thorn ligt middenin dit pittoreske vorstendom en wordt geleid door Harry Vorselen. Een aannemelijke jongeman met een flinke bos haar, een goed dosis humor en wie van oorsprong een muzikant is.  Op zijn 3,5  Hectare grond (daar hij liever 4 hectare zegt) bouwt hij de volgende struikjes om; Pinot Gris, Auxerrios, Pinot Noir en Dornfelder, tot lekkere en complete wijnen. (laat ik zeggen dat ik hiervoor nog nooit een lekkere NEDERLANDSE wijn had gedronken, en mij het hier gelukt is!)

De Auxerrois en de Pinot Gris zijn beide witte wijnen, die een heerlijke frisheid, fijne zuren en vruchtwater meekrijgen van deze minerale bodem in het droogste plekje van Nederland (in deze regio val 7mm regen per jaar, in vergelijking met 14mm in bv Velzen!). Deze wijnen zijn de ideale begeleider voor Asperges en laat Harry Vorselen, deze nou ook telen… wat vallen sommige dingen toch harmonieus samen!

Van de Rode wijnen die Harry produceert, kunnen we er helaas maar een beoordelen; de ander is wegens succes al verkocht. Dus de Pinot Noir moeten we missen om door te stappen op de Dornfelder.
De Dorfelder is een druif die voornamelijk in Duitsland geplant wordt en dus wel tegen de weersomstandigheden van de Lage Landen kant; sterker nog, dit zorgt dat de ontwikkeling van deze druif dynamisch is en dat op zijn beurt in een spannende wijn resulteert.  De Dornfelder heeft de kleur van de druivensap van appelsientje (fruitdruif) en heeft in de smaak een licht pepertje en zwarte besjes. Voordat je het glas naar de mond hebt gebracht stuift de geur je al tegemoet. Persoonlijk vind ik de Dornfelder heerlijk en zou ik het iedereen aanraden. (drink/ eet tip: drink licht gekoeld en eet er rode druiven bij, een brie zou ook een goede vriend voor hem zijn).

www.winetogo.nl gaat op aanvraag deze wijnen bij jou thuis leveren en zal rondom dit wijngoed een wijntour organiseren. Wat is er leuker dan in eigen land genieten van schoonheid, mooie wijnen en heerlijk voedsel? Dit alles gaat hand in hand met een licht educatief tintje en de handen uit de mouwen steken in het zuiden des lands.

Schrijf je in op www.winetogo.nl om de uitnodiging te krijgen voor deze wijntour of volg ons op twitter, facebook of linkedIN.
http://twitter.com/winetogo
http://www.facebook.com/#!/pages/Winetogo/120841487946149?ref=ts
http://www.linkedin.com/companies/winetogo.nl

Deze wijn wordt geschonken bij hét all round coffee, food en winebar; Dodici

Allen een fijn, lang weekend gewenst,

Neil Draper

Thorn:

Dornfelder:

Auxerrois:

From the land to the heart – van het land naar het hart. alvast excuses voor de opmaak.

Vorige week kreeg ik de uitnodiging om deel te nemen aan hèt eerste Cava event in Nederland. Aangezien het zonnig was en ik tegenwoordig mijn eigen tijd kan indelen, werd het prettig gehost aan de Scheveningense Boulevard in het Kürhaus.  Nice!

Maargoed, wat wist ik van Cava?

1 ik weet dat ik de cava die ik zelf verkoop L’Hereu van Raventos lekkerder vind (voor die prijs) dan Champagne 2 dat het uit Spanje komt en 3 dat het bubbels heeft.. Zoals je vast kunt bedenken schaarde ik mijzelf dus als een kenner.

Leuk te vermelden is, is dat door Josep Raventos i Blanc de cava is uitgevonden!!

Toch bleek er nog het een en ander te leren..

kanttekening: wat een hoop stoffige mensen lopen er op zo’n proeverij rond zeg. Ieder had een gat in het shirt om naar elkaars navel te kunnen staren en kalkoengeluiden te maken.

..wat mij direct opviel is dat de Bodega (Spaans woord voor wijnkelder) houders, danwel producenten frisse mensen zijn die zo rond eind dertig tot veertig zijn. Deze mensen zijn uiterst bereidwillend om je het een en ander bij te leren…

Zo begon mijn leermoment bij mevrouw Montserrat Mascaró uit de Vilafranca del Penedes (in deze stad wordt tevens alle cava geklassificeerd).  De dingen die ik heb geleerd wil ik natuurlijk direct met jullie delen, niet alles want dan wordt het een nóg langer verhaal.

De originele samenstelling van Cava is:

xarel.lo/ macabeo en parellada en het wordt op de zelfde manier gemaakt als Champagne!

Okay, dus komt nu mijn crash-course cava proeven:

BELANGRIJK!! PROEVEN IS LEUK, ALS JE ALLES VERGEET IS HET GEEN PROBLEEM, WE BOUWEN RUSTIG ONS REFERENTIEKADER OP!

Zoals met wijn proeven houden we de eyes-nose-mouth-finish volgorde aan:

(voor diegene die geen Engels spreken: ga het eens leren!!)

Eyes:

We beginnen met de kurk – als de kurk niet geheel champignonvormig uit de fles komt, kun je er vanuit gaan dat dit geen goeie cava gaat worden. Daarnaast heeft elke échte cava een vierpuntige ster onderaan de kurk!

Glas – wat gebeurt er in het glas; Dit doen we om te kijken wat we denken te verwachtten.

Mousse

-          Schuimt het drie seconden aan de oppervlak en valt het dan stil?

-          Blijven de grote bubbels  van onderen naar boven schieten als parels tegen zwaartekracht?

-          Of sijpelen de belletjes in kolonne naar boven?

Bepaal voor jezelf wat je daarin het prettigst vindt; over smaak valt niet te twisten.

p.s. als het de eerste optie is, kan het zijn dat je glas te vettig is.

Dit overkwam mij namelijk, niet zo handig omdat ik de producenten aan het afzeiken was dat  die bubbels steeds instortte – dank voor de corrigerende tik van mevrouw Marta Giró (die overigens mijn favoriete cava  op de proeverij maakt)

De rest

-          Kijk ook naar optrekkend vocht (dat heet eigenlijk viscositeit, wordt ook tranen genoemd, lange benen… blablabla); dit duid op alcohol, suikers en de stroperigheid van de wijn.

-          Wat is de kleur? jong is over het algemeen licht en oud wordt donkerder.

-          Is het helder of troebel….

Nose:

Dit vond ik een lastige want ik wist niet naar wat ik moest zoeken, en cavas doorgaand niet een enorme geur explosie teweeg brengen// dus ontspan en zoek een beetje naar het volgende:

-          Croissants, toast, gebaktjes e.d.

-          Citrus

-          Wit fruit (appels, peren enzo )

-          Nootjes

Mouth

Dit vond ik dus een leuke, ik ben altijd wel redelijk bewust van wat er in mijn mond gebeurd.

Kanttekening:  jullie zouden voor de grap eens diep moeten concentreren op de sensatie in de mond als jullie wat eten… eten smaakt beter, ben zelfs van mening dat het ook beter in het lichaam wordt opgenomen (kijk maar naar mijn buik na al die pizzas)

In jonge cavas en oude cavas komen de zelfde druiven voor, maar men proeft andere dingen om op correctheid te kunnen boordelen.

Jong – zoek naar:

-          Citrus

-          Wit fruit

-          Lichte noottonen

Oud – zoek naar:

-          Rijp citrus fruit

-          Amandelen

-          Toast

Bubbels – hier weet is dus nog niets over te vertellen, wel kan ik zeggen dat ik persoonlijk van een rustige sprankelende bubbel houd en niet van een schuimende cava in mijn mond, mag in aanzet maar ik zoek naar rust en verfijning in mijn mond. Ik zeg proef en bepaal voor jezelf wat jou positief prikkelt.

Finish

Simpel gezegd: hoelang blijft iets hangen en wat gebeurd er:.

Bij jonge cava’s zijn de zuren wat hoger en verdwijnt de smaak wat eerder en de oudere cavas zou je langer moeten blijven proeven. Hierin is ook wel de regel, de beter de cava is, des te langer het blijft hangen (vanzelfsprekend in balans, niet dat je een zure mond krijgt).

Kortom:

wat doen we als we gaan proeven? Kijken, ruiken, proeven en nagenieten.

Jonge cava’s zijn fris en spannend, oudere cava’s zijn  rijp en verfijnd.

Veel proefplezier gewenst: gemakkelijk cava proeven?

http://grapedistrict.nl/wijn/Cava+Duc+de+Foix+Brut.html

en voor de échte:

http://www.winetogo.nl/de-wijnen/10/mousserende-wijn.html

Mochten jullie meer informatie willen of een cava/champagne proeverij doen? Mail dan op info@winetogo.nl

Lekker weekend,

Neil

hieronder wat wijn inspiratie:
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=d9aDwyqEo5E&feature=related]

Wijn is top!

Het is een ervaring, het is lekker, het is iets wat we met elkaar kunnen delen, het is naar verluiden ook nog eens gezond en die wijngaarden zien er prachtiig uit. Maar bovenalles is wijn commercieel (iemand die anders zegt kun je vergelijken met de dalai lama en een mitrallieur in zijn hand).

Omdat wijn commercieel is; is biowijn natuurlijk erg aantrekkelijk. Velen van ons houden zich bezig met een verantwoord leven en het daarmee gepaarde levenspatroon. De meerderheid van deze groep vind het niet erg extra te betalen om dat dogma te ondersteunen.

Wanneer ik proeverijen geef wordt er dikwijls gerefereerd naar biowijn. Ik krijg dan vragen en stellingen waaronder:

-          Ik drink alleen maar biowijn omdat ik er geen hoofdpijn van krijg.
-          Wat is biowijn eigenlijk?
-          Verkoop jij bio wijn?
-          Biowijn is van betere kwaliteit.

Het antwoord wat ik hierop heb is: geen. Ik heb weinig kennis van biowijn en naar mijn mening heeft niemand dit echt. Als ik het aan wijnkenners vraag, kunnen ze me geen helder antwoord geven of krijg ik andere antwoorden. Heb jij wel een duidelijk antwoord voor me? Mail me dan op neil(at)winetogo.nl of reageer onder deze column.

Maargoed, daarom ben ik op onderzoek uitgegaan. Hieronder de feitjes die ik heb gevonden:

1. Biowijn bestaat officieel niet
2. Biowijn wordt op exact de zelfde manier gemaakt als normale wijn “vinificatie”
3. Biowijn heeft keurmerken: EKO en Demeter
4. Biowijn heeft minder bestrijdings- en hulpmiddelen
5. Biowijn wordt minder/geen sulfiet gebruikt
   (Sulfiet is een middeltje dat zorgt dat de wijn niet fout gaat en is hetgeen waar je over het algemeen koppijn van krijgt als het in een te grote hoeveelheid aanwezig is), 90% van de biowijnen gebruikt wél sulfiet.
6. Sommige biowijnboeren hebben meer aandacht voor dier en natuur.
7. Biowijnboeren kunnen handmatig plukken, gebruiken kippen, algen, dierenpoep en alle het goeie van het land
8. Biowijndruiven zijn vaak minder beschadigd en dus worden de kansen op schimmels teruggedrongen

Zoals je leest is er een flinke lijst te fabriceren en de lijst hierboven is nog niet compleet. Sterker nog, er is een vertakking naar biodynamische wijn te maken: maanstanden, carbon footprint en dergelijke komen hier aan bod… dit laten we even voor wat het is.

Nu zeg ik niet dat ik biowijn blabla vind. Persoonlijk vind ik het goed dat mensen stil staan bij wat ze consumeren en hoe dit bij hun terecht komt. Als we dit allemaal zouden doen dan zouden we de aarde een stukje mooier maken. Wat ik weet is dat sommige van de wijnen die ik verkoop op deze manier gemaakt worden maar dat ze niet  als biowijn worde “vermarket”. De productie komt vanuit passie van de wijnboer.

Mijn gevoel zegt me dan ook om te genieten van wijn, een wijn te kiezen waar ik een goed gevoel bij heb en die bij mij past. Ik ga me dus niet blind staren op een verhaal; want wijn is en blijft commercieel, maar met een fantastische belevenis!

Ik kijk uit naar jullie reacties.

At your service,

Neil

http://twitter.com/winetogo

facebook

youtube

Persoonlijk vind ik dit een leuk onderwerp; wekelijks worden we blootgesteld aan verschillende wijnen, of je hier nou bewust mee bezig bent of niet, en wekelijks drink je dan ook meerdere glazen wijn en ook vaak meerdere soorten.

Nu is het nemen van een wijncursus niet voor iedereen weggelegd; de een vind het niet interessant genoeg, de ander heeft er het budget er niet voor en velen van ons hebben niet de tijd om hierin te investeren. Wat ik met 1.000% zekerheid kan zeggen is dat door véééél te proeven je meer te weten komt over jouw smaak dan via welke willekeurige wijncursus. I dare you to challenge this! Dit vele proeven doe je dus eigenlijk al!

We weten allemaal dat onze smaak verandert en zich ontwikkelt naar mate wij ouder worden; zo kunnen we dan op een gegeven moment zeggen dat we bijvoorbeeld niet van de kleur pimpelpaars houden, dat de smaak van kikkerdril ons tegenstaat en dat we bijvoorbeeld niet van de tandarts houden…  Als we dit al redelijk gemakkelijk kunnen (ga maar eens na dat er honderdduizenden kleuren zijn met een ontelbaar aantal combinaties), waarom is dat wijn drinken dan weer zo’n moeilijk onderwerp?

Okay, deze geef ik je: wijn is zoals een nieuwe taal leren. Naar mate je meer woorden kent kun je jezelf beter uitdrukken, maargoed dan ken je de grammatica nog niet… laat staan dat het lastig is om te ontcijferen welk woord waarvoor bedoeld is!  Niet geheel onbelangrijk: er zweeft een hoop poeha (lees BS) in de wijnwereld!

Bij deze waarschijnlijk de beste wijntip die ik ooit ga geven: word je bewust van wat je doet.

Als je toch al een aantal glazen wijn drinkt; probeer dan voor jezelf bij de eerste slok en zelfs misschien wel bij de 2e de volgende proef volgorde aan te houden:

1. Oog   2. Neus   3. Mond

Je hoeft hier geen groot spektakel van te maken; de meeste van ons vinden het niet prettig om elke keer opzichtig dit ritueel uit te vullen. Doe het dan meer below-the-radar; je spreekt immers ook niet al jouw gedachten hardop uit.

Okay, dus wat gaan we uit deze drie stappen halen;

1. Oog

Kleur

a. rode wijn: de paarser en kleur intenser de jonger de wijn is, de uiteenlopender de kleur is en de roestkleuriger (is dat een woord?) de wijn wordt de ouder de wijn is.

b. Witte wijn: de geler en intenser de ouder, des te lichter en helder (groenig) de jonger de wijn is.

c. Rosé wijn;  idem aan rood, schone rosé (heel helder) is vaak jonger. Let op: rosé loopt heel veel uiteen met kleur provence rosé is zalm kleurig; Spaanse rosés zijn vaak roodroze.

d. Mousserend (bubbelwijn); als de kurk niet champignon vormig uit de fles komt kun je al bijna weten dat er iets niet pluis is. Wat doen de bubbels; rustige steady bubbels die lang omhoog sijpelen is vaak okay!

Dichtheid

e. Tranen, benen, viscositeit; dat spul dat omhoog kruipt en in banen weer naar beneden glijd. Dit duid om meer suikers of meer alcohol en dit maakt de wijn vaak wat voller en complexer.

f. Stroperigheid; dit zegt wat over de textuur van de wijn; een glas water heeft een andere dichtheid dan een glas water waar bv suiker in is opgelost. Dit laat vaak zien of de wijn in houten vaten is gerijpt (vanille, zoetjes e.d.) of de liggingen e.d

2. Neus;

sniffer-di-snif; vind je het prettig ruiken; welke associatie heb je hierbij? Aan welke kleuren moet je denken? Welke dingen uit de planten/ vruchten wereld kun je hierbij associëren? Je hoeft ook helemaal niets te benoemen; welke associaties heb je erbij.. that’s it! Kan zelfs muziek zijn, boswandeling of een schilderij.

3. Mond;

je hebt vier smaken in je mond en twee sensaties:

de vier smaken zijn; zuur, bitter, zoet en zout en een wijn kan strak of rond zijn.

Concentreer je eerst hierop! Er bestaan ook andere sensaties zoals umami, maar dat is iets waar je als beginner niet over druk moet maken; dat zie je op een gegeven moment. Eerst leren schakelen en dan anticiperen op het verkeer. Eerst jouw auto onder controle krijgen.

Wat doen we dan met smaak?

Stap 1: wat overheerst; bitter, zuur, zoet of zout en in welke volgorde? Wat vind je het lekkerste? Punt.

Stap 2: is het rond of strak? Als de wijn wat zwaarder, wat dikker aanvoelt en je helemond bedenkt is de wijn rond. Als de wijn je mond een beetje samentrekt en een rinse sensatie achterlaat is de wijn strak. Wat vind je het lekkerste? Punt

Stap 3: bepaal voor jezelf welke combinatie van stap 1 en 2 jou het meeste aanspreekt.

De grap van heel even stil staan bij wat je drinkt; is dat je in no time voor jezelf kan bepalen waar jouw voorkeuren liggen en waar deze niet liggen

(let wel: jouw smaak ontwikkelt zich, dus schrijf nooit een druif of wijn af! Lees: http://winetogo.wordpress.com/2009/12/06/chardonnay-de-druif-met-een-duizend-gezichten/ )

Ik geloof dat als je dit onder de knie krijgt dat je dan op een gegeven moment voor jezelf kunt benoemen wat voor een smaken je proeft en dan kan je zo wijn en eten combineren of gemakkelijk wijn bestellen in een restaurant.  Je leert zo op jouw eigen tempo en zonder poeha de taal van wijn…

Dus? Doen!

Sta bij de volgende glazen 2 seconden stil, voordat je het lekker naar binnen giet, wat je aan het drinken bent en ik garandeer je dat je dan de taal beter spreekt en vervolgens alleen nog maar lekkere wijn drinkt!!

Geniet!

Neil

Als je vragen hebt? Mail me dan op neil(at)winetogo.nl of bel me 0652035887

Wijn proeven?

Persoonlijk vind ik dit een leuk onderwerp; wekelijks worden we blootgesteld aan verschillende wijnen, of je hier nou bewust mee bezig bent of niet, en wekelijks drink je dan ook meerdere glazen wijn en ook vaak meerdere soorten.

Nu is het nemen van een wijncursus niet voor iedereen weggelegd; de een vind het niet interessant genoeg, de ander heeft er het budget er niet voor en velen van ons hebben niet de tijd om hierin te investeren. Wat ik met 1.000% zekerheid kan zeggen is dat door véééél te proeven je meer te weten komt over jouw smaak dan via welke willekeurige wijncursus. I dare you to challenge this! Dit vele proeven doe je dus eigenlijk al!

We weten allemaal dat onze smaak verandert en zich ontwikkelt naar mate wij ouder worden; zo kunnen we dan op een gegeven moment zeggen dat we bijvoorbeeld niet van de kleur pimpelpaars houden, dat de smaak van kikkerdril ons tegenstaat en dat we bijvoorbeeld niet van de tandarts houden…  Als we dit al redelijk gemakkelijk kunnen (ga maar eens na dat er honderdduizenden kleuren zijn met een ontelbaar aantal combinaties), waarom is dat wijn drinken dan weer zo’n moeilijk onderwerp?

Okay, deze geef ik je: wijn is zoals een nieuwe taal leren. Naar mate je meer woorden kent kun je jezelf beter uitdrukken, maargoed dan ken je de grammatica nog niet… laat staan dat het lastig is om te ontcijferen welk woord waarvoor bedoeld is!  Niet geheel onbelangrijk: er zweeft een hoop poeha (lees BS) in de wijnwereld!

Bij deze waarschijnlijk de beste wijntip die ik ooit ga geven: word je bewust van wat je doet.

Als je toch al een aantal glazen wijn drinkt; probeer dan voor jezelf bij de eerste slok en zelfs misschien wel bij de 2e de volgende proef volgorde aan te houden:

1. Oog   2. Neus   3. Mond

Je hoeft hier geen groot spektakel van te maken; de meeste van ons vinden het niet prettig om elke keer opzichtig dit ritueel uit te vullen. Doe het dan meer below-the-radar; je spreekt immers ook niet al jouw gedachten hardop uit.

Okay, dus wat gaan we uit deze drie stappen halen;

1. Oog

Kleur

a. rode wijn: de paarser en kleur intenser de jonger de wijn is, de uiteenlopender de kleur is en de roestkleuriger (is dat een woord?) de wijn wordt de ouder de wijn is.

b. Witte wijn: de geler en intenser de ouder, des te lichter en helder (groenig) de jonger de wijn is.

c. Rosé wijn;  idem aan rood, schone rosé (heel helder) is vaak jonger. Let op: rosé loopt heel veel uiteen met kleur provence rosé is zalm kleurig; Spaanse rosés zijn vaak roodroze.

d. Mousserend (bubbelwijn); als de kurk niet champignon vormig uit de fles komt kun je al bijna weten dat er iets niet pluis is. Wat doen de bubbels; rustige steady bubbels die lang omhoog sijpelen is vaak okay!

Dichtheid

e. Tranen, benen, viscositeit; dat spul dat omhoog kruipt en in banen weer naar beneden glijd. Dit duid om meer suikers of meer alcohol en dit maakt de wijn vaak wat voller en complexer.

f. Stroperigheid; dit zegt wat over de textuur van de wijn; een glas water heeft een andere dichtheid dan een glas water waar bv suiker in is opgelost. Dit laat vaak zien of de wijn in houten vaten is gerijpt (vanille, zoetjes e.d.) of de liggingen e.d

2. Neus;

sniffer-di-snif; vind je het prettig ruiken; welke associatie heb je hierbij? Aan welke kleuren moet je denken? Welke dingen uit de planten/ vruchten wereld kun je hierbij associëren? Je hoeft ook helemaal niets te benoemen; welke associaties heb je erbij.. that’s it! Kan zelfs muziek zijn, boswandeling of een schilderij.

3. Mond;

je hebt vier smaken in je mond en twee sensaties:

de vier smaken zijn; zuur, bitter, zoet en zout en een wijn kan strak of rond zijn.

Concentreer je eerst hierop! Er bestaan ook andere sensaties zoals umami, maar dat is iets waar je als beginner niet over druk moet maken; dat zie je op een gegeven moment. Eerst leren schakelen en dan anticiperen op het verkeer. Eerst jouw auto onder controle krijgen.

Wat doen we dan met smaak?

Stap 1: wat overheerst; bitter, zuur, zoet of zout en in welke volgorde? Wat vind je het lekkerste? Punt.

Stap 2: is het rond of strak? Als de wijn wat zwaarder, wat dikker aanvoelt en je helemond bedenkt is de wijn rond. Als de wijn je mond een beetje samentrekt en een rinse sensatie achterlaat is de wijn strak. Wat vind je het lekkerste? Punt

Stap 3: bepaal voor jezelf welke combinatie van stap 1 en 2 jou het meeste aanspreekt.

De grap van heel even stil staan bij wat je drinkt; is dat je in no time voor jezelf kan bepalen waar jouw voorkeuren liggen en waar deze niet liggen

(let wel: jouw smaak ontwikkelt zich, dus schrijf nooit een druif of wijn af! Lees: http://winetogo.wordpress.com/2009/12/06/chardonnay-de-druif-met-een-duizend-gezichten/ )

Ik geloof dat als je dit onder de knie krijgt dat je dan op een gegeven moment voor jezelf kunt benoemen wat voor een smaken je proeft en dan kan je zo wijn en eten combineren of gemakkelijk wijn bestellen in een restaurant.  Je leert zo op jouw eigen tempo en zonder poeha de taal van wijn…

Dus? Doen!

Sta bij de volgende glazen 2 seconden stil, voordat je het lekker naar binnen giet, wat je aan het drinken bent en ik garandeer je dat je dan de taal beter spreekt en vervolgens alleen nog maar lekkere wijn drinkt!!

Geniet!

Neil

Als je vragen hebt? Mail me dan op neil(at)winetogo.nl of bel me 0652035887